این تست جهت تشخیص کیفی فنسیکلیدین در ادرار می باشد که تنها برای استفاده دارویی و تشخیص in vitro مورد استفاده قرار می گیرد. این تست بر اساس روش ایمونوکروماتوگرافی عمل می نماید و حساسیت این تست 25ng/mL می باشد (Cut off: 25 ng/mL ) این تست تنها یک نتیجه تحلیل کیفی مقدماتی را ارائه میدهد. یک روش جایگزین با اختصاصیت بیشتر به منظور تایید نتایج اولیه باید مورد استفاده قرار بگیرد که در این خصوص کروماتوگرافی گازی - اسپکترومتری جرمی (GC/MS) روش ارجح است. ملاحظات بالینی و تخصصی باید برای مورد سوءمصرف مواد به ویژه زمانیکه نتایج تست مثبت می باشند، به کار برده شود.

خلاصه

فنسیکلیدین (PCP) یک داروی توهم زا و منفک کننده می باشد که بعنوان داروی بیهوشی در عمل جراحی در دهه 50 به بازار آمد. ولی به دلیل عوارض جانبی آن همچون توهم زایی و هزیان گویی مصرف آن در اواخر دهه 60 بیشتر تحت سوءمصرف قرار گرفت. فنسیکلیدین به شکل پودر، کپسول و قرص مصرف میشود. به طور کلی تأثیر این ماده در ثانیه های اولیه مصرف آغاز میشود. اثرات ناشی از استعمال ماده فنسیکلیدین حالت آرامبخش و بیهوشی نشئه آوری دارد. از آنجائیکه این ماده روی مغز بیشترین اثر را میگذارد، ادراکات فرد را تغییر میدهد و پیامدهای خطرناکی را بدنبال دارد. از جمله اثراتی که این دارو بر بدن می گذارد مشابه نشانه های روان پریشی یا همان اسکیزوفرنیا، پارانویا، افکار از هم گسیخته و آشفتگی است. افرادی که سوءمصرف ماده فنسیکلیدین دارند در دراز مدت دچار گفتاری ناقص، گنگ و بریده بریده می شوند. فنسیکلیدین را میتوان در ادرار پس از مصرف در عرض 4 تا 6 ساعت به مدت 7 تا 14 روز ردیابی کرد. که بستگی به عواملی مانند میزان متابولیک، سن مصرف کننده، وزن، فعالیت و رژیم دارد. فنسیکلیدین از طریف ادرار به صورت داروی تغییر نیافته (4 تا 19درصد) و متابولیت های کنژوگه شده (25 تا 30 درصد) خارج می شود.

تست رپید فنسیکلیدین یک روش ایمونوکروماتوگرافی بر پایه اتصال رقابتی میباشد. در طی آزمایش نمونه ادرار از طریق خاصیت مویینگی به سمت بالا حرکت می کند. اگر فنسیکلیدین موجود در ادرار زیر 25ng/mL باشد، محل های اتصال به آنتی بادی کونژوگه شده با نانوپارتیکل طلا را پر نمی کند. در نتیجه آنتی بادی کونژوگه شده به وسیله فنسیکلیدین موجود در ممبران جذب خواهد شد و از خود یک خط رنگی در ناحیه خط تست (T) بر جای خواهد گذاشت. چنانچه سطح فنسیکلیدین بالای 25ng/mL باشد خط رنگی در ناحیه خط تست (T) ظاهر نخواهد شد زیرا همه محل های اتصال آنتی بادی های فنسیکلیدین را اشغال می کند. بنابراین اگر وجود فنسیکلیدین در نمونه ادرار مثبت باشد خط رنگی در ناحیه خط تست (T) به علت رقابت دارویی تشکیل نخواهد شد، در حالی که اگر نمونه ادرار حاوی مقادیر فنسیکلیدین کمتر از سطح مورد نظر در آزمایش باشد در این ناحیه یک خط رنگی ظاهر می شود. به منظور روند کنترل، همیشه یک خط رنگی در ناحیه خط کنترل (C) آشکار می شود که نشان دهنده حجم مناسبی از نمونه می باشد که به غشا افزوده شده است.